Patrycja Obara przywołuje jedną z najciemniejszych postaci słowiańskich wierzeń w singlu „Dwa serca (Strzyga)”

fot. Joanna Sokołowska, materiały prasowe

Słowiańskie wierzenia, mroczna historia i kobieca przemiana, która wymyka się ludzkim wyobrażeniom. Patrycja Obara prezentuje „Dwa serca (Strzyga)”, kolejny singiel zapowiadający jej konceptualny album „Echa”. Artystka sięga po jedną z najbardziej niepokojących postaci rodzimej mitologii, nadając jej zupełnie nowy, przejmujący wymiar. Historia zamordowanej ciężarnej kobiety, która po śmierci staje się demonem, to opowieść o krzywdzie, odrodzeniu i sile rodzącej się z tragedii. W warstwie muzycznej dark folk spotyka się z nowoczesnym brzmieniem, tworząc kompozycję, w której atmosfera jest równie ważna jak sama historia.

Mroczna historia o narodzinach demona i sile kobiecej przemiany

Strzyga należy do najbardziej intrygujących i przerażających postaci słowiańskiego folkloru. Według ludowych wierzeń była istotą, która po śmierci powracała do świata żywych, a jej niezwykła natura wiązała się między innymi z posiadaniem dwóch serc i dwóch dusz. Patrycja Obara postanowiła spojrzeć na tę postać z nieco innej perspektywy, nadając dawnej legendzie silnie emocjonalny, kobiecy wymiar. Punktem wyjścia do stworzenia „Dwa serca (Strzyga)” stała się symboliczna opowieść o zamordowanej ciężarnej kobiecie, której śmierć nie oznacza ostatecznego końca, lecz staje się początkiem przerażającej przemiany. Ogromna krzywda przeradza się w demoniczną siłę, a ofiara przechodzi w istotę, której nie sposób już postrzegać wyłącznie przez pryzmat ludzkiego cierpienia.

Szczególnie interesujące jest to, że artystka nie opowiada tej historii z bezpiecznego dystansu. Słuchacz zostaje wciągnięty w sam środek wydarzeń i staje się świadkiem narodzin tytułowej Strzygi. To zabieg, który nadaje kompozycji niemal teatralny charakter. Ważnym elementem narracji jest udział Ady Rusinkiewicz, której gościnny występ w finałowym refrenie przynosi wyjątkowo intensywny moment. Jej scream przejmuje opowieść i symbolicznie dopełnia przemianę bohaterki. To nie tylko efektowne rozwiązanie wokalne, ale przede wszystkim świadomy środek artystyczny, dzięki któremu historia osiąga swój emocjonalny punkt kulminacyjny.

Muzycznie „Dwa serca (Strzyga)” osadzone jest w estetyce współczesnego dark folku. Dawna ludowość spotyka się tutaj z nowoczesną produkcją, mocną atmosferą i wyrazistą ekspresją. Patrycja Obara zadbała o to, by brzmienie nie pełniło jedynie funkcji ilustracyjnej. Muzyka aktywnie uczestniczy w opowiadaniu historii, budując napięcie i podkreślając kolejne etapy przemiany bohaterki. Za muzykę, tekst i aranżację odpowiada sama artystka, która jest również współproducentką nagrania. Dzięki temu wszystkie elementy kompozycji tworzą konsekwentną, autorską wizję. „Dwa serca (Strzyga)” udowadnia, że inspiracje rodzimym folklorem mogą być punktem wyjścia do stworzenia nowoczesnej, odważnej i artystycznie wyrazistej muzyki. Singiel zapowiada album „Echa”, którego premiera została wyznaczona na 21 grudnia 2026 roku.

Słowiańskie wierzenia i ich oblicza

Pomysł na album „Echa” wyrósł z osobistego odkrycia artystki, która uświadomiła sobie, jak niewiele wie o rodzimej mitologii w porównaniu z powszechnie znanymi opowieściami greckimi czy rzymskimi. Ta refleksja przerodziła się w potrzebę ponownego nawiązania relacji z własnym kulturowym dziedzictwem. Proces poznawania dawnych wierzeń okazał się dla Patrycji Obary czymś znacznie głębszym niż zwykła praca badawcza. Jak sama przyznaje, poszukiwanie śladów przeszłości wpłynęło również na jej sposób postrzegania świata i samej siebie.

„Kiedy usiadłam do materiałów i opracowań, poczułam się, jakbym weszła na strych opuszczonego domu i z pozostawionych tam pamiątek próbowała odtworzyć historię zamieszkującej go kiedyś rodziny. Ten proces mnie przebudował. Poczułam, jakby odrósł mi korzonek, którego nie wiedziałam, że nie mam. Inaczej dziś patrzę na drzewa, na ptaki, na wiatr. Inaczej patrzę na siebie samą”, mówi Patrycja Obara.

Ta osobista perspektywa nadaje całemu projektowi szczególną autentyczność. „Echa” nie są próbą stworzenia kolejnej kolekcji fantastycznych opowieści, lecz artystycznym poszukiwaniem utraconej więzi z kulturą przodków. Dawne podania stają się tu pretekstem do rozmowy o współczesnych emocjach, relacjach z naturą, tożsamości i ludzkich doświadczeniach. Artystka wydobywa z mitologicznych historii to, co uniwersalne, pokazując, że ich znaczenie nie musi pozostawać zamknięte w odległej przeszłości.

Materiał prasowy

Zapraszamy również do zobaczenia artykułów z cyklu Poznaj Muzyków.